بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي
168
تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا بدرستى كه خداى تعالى در مىآرد آنان را كه ايمان آوردند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و بجا آوردند كارهاى نيكو جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ در بوستانهايى مملو از اشجار ميوه دارد كه ميرود از زير اشجار آن جنات يا از زير قصور و عمارات آن جويهاى آب وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ و آنان كه نگرويدند به خدا و برسول و باوصياء طيبين و طاهرين برخوردارى يابند بمتاع اندك فانى دنيا و بخورند در چراگاه دنيا چنانچه ميخورند چهارپايان بدون آنكه توشه براى عاقبت و آخرت خود بگذارند بلكه در دنيا بغفلت نام بگذرانند وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ و آتش دوزخ آرامگاهست مر ايشان را در قيامت وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ اى و كأين من اهل قرية هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً يعنى و بسا از اهل شهر و ديهى كه اهل آن شهر و ديه سختتر بودند از روى قوت و توانايى مِنْ قَرْيَتِكَ اى اهل قريتك الَّتِي أَخْرَجَتْكَ از اهل شهر تو كه آن مكه است آن چنان اهل كه اخراج كردند تو را چون در من قريتك مضاف محذوفست اى من اهل قريتك پس ايراد التي باعتبار مضاف اليه كه قريه است خواهد بود أَهْلَكْناهُمْ اهلاك كرديم اهل آن قريهها را فَلا ناصِرَ لَهُمْ پس نبود ناصرى مر ايشان را تا آنكه در وقت اهلاك بفرياد ايشان برسد و هر گاه كافران قوىدستتر از كافران زمان تو و شهر تو را مستأصل ساخته باشيم بيقين قادر خواهيم بود كه مشركين زمان تو را كه ضعيفتر از آنهااند به عذاب استيصال گرفتار گردانيم أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ آيا پس آن كس كه باشد بر حجتى و دليلى ظاهر از جانب پروردگار خود كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ همچو كسيست كه آراسته شده است مر او را بدى كردار او يعنى شيطان اعمال بد او را در نظر او آراسته كرده وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ و تابع شدهاند آرزوهاى خود را . على بن ابراهيم روايت كرده كه مراد از فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است كه ولايت و خلافت او ثابت و مبرهن بوحى الهى است و مراد از كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ غاصبين حق آن حضرتند كه بمحض تبعيت اهواء خود در مقام غصب حق اهل بيت درآمدند يعنى آيا هست